İnsan, sakin kalabildiği herşeyin galibidir.

Sakinlik, sadece duygusal bir durum degil; netlik demektir.

Panik, öfke, acele veya korku devreye girdigi anda zihin bulanır, bakış açımız daralır ve en büyük hatalar yapılır.

Sakin kalan ise:

* Durumu olduğu gibi görür,

* Seçenekleri daha net tartar,

* Zamanın akışına karşı değil, onunla birlikte hareket eder.

Tarihte, savaş meydanlarında, iş görüşmelerinde, kriz anlarında veya en zor kişisel kararlarında kazananlar genellikle en sakin olanlardır.

Öfke veya korkuyla hareket edenler ise çoğu zaman kendi elleriyle yenilgiyi hazırlar.

Stoacılara göre sakinlik, dış olaylara köle olmamak anlamına gelir.

Gerçek sakinlik, kontrol edemediklerimize aşırı bağlanmamaktan gelir.

Epiktetos'un meşhur sözü bunu çok net özetler:

"Insanları üzen şeyler değil, o şeyler hakkındaki görüşleridir."

Yani olaylar bizi değil, olaylara verdiğimiz anlam rahatsız eder.

Stoacı sakinlik, duyguları yok etmek değil; onları aklın yönetimi altına almaktır.

Bu duruma "apatheia" denir (duygusuzluk değil, yıkıcı tutkulara karşı özgürlük).

Stoacılık der ki: "Dış dünya ne kadar fırtınalı olursa olsun, sen içindeki kaleyi sarsılmaz tutabilirsin. O kale gibi dimdik, güçlü durabilirsin.. "

“Alıntıdır”